Hebele Hübele

bi’ insanla ayrı  diyarlarda yaşamak ile ayrılmak arasındaki büyük farkın ve hissettirdiklerini çok iyi anlayabiliyor olma durumundan hiç hoşnut değilim. acabayı ve keşkeyi ünlem olarak kullanmak yerine ne zaman sorusunu kullanmak hiç hoş değil. kısa süreli düşündürdükleri bunlarsa ilerisi nasıl olacak kim bilir?

yalnızlığın gözünü seveyim*

geliştiriciye, kullanıcıya, üreticiye, kullanıldığı platforma tamamen zarar olan bu zımbırtının kökünü kazımak için ne gerekirse yapılmasını herkesin istediği aşikar. hoş microsofttaki amcamlar yoruldu, bırakmışlardı. bir de feys amcam da uğraşmayı bıraktıysa bu sadelikle pes diyorum. son bi haftadır ismi de haber sitelerinden eksik olmuyor zaten.

haydi bi atraksiyon yapın da fişini çekin şu zımbırtının microsoft amcalar hea? hadi be hacı? biz çektik yeni nesil çekmesin bari. her siteyi şu zımbırtıya sevdirme işkenceden başka bişi değil. ama umudumu yitirmedim. ie6sız bi dünya göreceğim. tabi yersen…

işlerin daha da hararetlendiği an oluyor ki üst mevkilerle telefonun bürodan aktarılmasıyla konuşulur. askerlik öncesi eğitim sanılması mümkündür ses giderek titremeye yenilen laflardan sonra kısılmaya başlar. ama sonuçta suskunluk sonrası laf kesilip baş baş denir. bu mevzu da burada bitti gitti.

yarım yamalak iş yapılıp, bilmediğin detayları böyle böyle diye geçiştirdikten sonra iş istediğin gibi olmayınca “… kabul etmemişsin dediler doğru mu? aradılar seni de mi yanlışlık yok? sendin…” diye arayıp sorme durumu. bırah yea…

bilinen bir gerçek var ki o da empati yoksunu bir millet olduğumuzdur. sürekli sorularını insanlara cevaplatmaktan sıkılmaya başladığımı fark ettim.
efenim, şahsıma laf etmeden, davranışta bulunmadan, karşınızdakinin ne düşüneceğini, eyleme kendinizin nasıl karşılık verirdiniz diye düşününüz.
yadeyse verebileceğim ani ve doz aşımından hasar bırakabilecek kimi tepkilerimden ötürü alınıp bozulmayınız.
insanları bozmayı sevmiyorum, zorlamayın!

değişikliklerden pek fayda görmüyorum ama bu sefer yine değiştirdim. bi yıldır kumaş pantolon giymediğimi fark edip iftarı bahane ederenkten girdik içine bakalım.
yine yeniden fark ediliyor ki çok zayıflamışım.

ağır_abi_stayl_mod = on

finally i’ve finished the worst day of the this week. i hope, tonight i could change my chance. i dont wanna think about anybody or anything. i just need to listen music and relax. i dont have energy for handling with anything. thats all

şu aralar zorlanmaması gereken, sınırlar zorlandıkça düşünmenin güçleştiği, hikayenin baş rolünde canerin olduğu görüldüğünde bazen istemediği şeyleri yaptırdığı gözlenen en önemli şey. canı sıkılan, sıkıntısı olanın şu aralar yeteri kadar sınırlarımı deforme ettiğinden yarın başıma dert olmamasını istediğim şey.

huzur_arayışı_mod = on