Hebele Hübele

yaşıyor olmamın tek sebebinin bir şeylere inanıp, onların gerçekleşeceği umudu olması inanmanın önemini, merak ve duygunun etkin olabilmesi için inanmanın gerekliliğini es geçemeyeceğim kesin olsa gerek.
ama, yıkılan bir sokağın içtenlik ile değiştirebilme ihtimalinin yeşil renginin gece dahi görülebilme ihtimali ile aynı orana sahip olduğuna inanmak, işte bu çok farklı bir inanç.

g*

hani uzaktan gördüğünüz bir şeye tam emin olamaz da gördüklerine inanmamak istercesine dibine kadar gidip iyice bakar da hayal kırıklığına uğrar ya insan. işte o duyguyu ikinci defa yaşıyor olmaktan ötürü düşünce bastı bünyeyi. hoş daha kapıyı yoklamadım, belki kapalı ya da aralıktır da içeri girmenin yolu vardır diye hala umudumu kaybetmeden kapıya yaklaşmaya devam. umarım kötünün iyisi çıkar sonuç da zararlı çıkmam bu yürüyüşten de..

“Namaz, dinin ücretidir.”
nasıl olur da bu cümlenin yazılı olduğu broşürleri camilerde insanlara dağıtmaya kalkarsın. sonra neden dinden soğur insanlar diye düşünülür. pes..